volgers

donderdag 6 augustus 2020

Feestdag!!!!!!

Piep

Na 66 dagen kwam donderdag mijn paps weer thuis.

Wat een vreugde.
Zo knap hoe hij zich hier doorgeworsteld heeft.

we deden dit met ons drie, en eerlijk het was zeer zwaar... maar ben zo trots op “mijn paps” die binnen een aantal weken 90jaar wordt.

En ja , eens thuis, dronken we er een glaasje op!!!

Wij gaan nu flink bijrusten en natuurlijk regelmatig langs bij deze kanjer.

Knufknuf




donderdag 30 juli 2020

Wat we niet hadden gehoopt...

piep

Goedemorgend dames,

Effe weer update...

Gisteren is het verdict gevallen.. het revalidatie-centrum van mijn paps sluit vanaf vandaag de deuren voor bezoek.. 
Dat wat hij niet wou.. in quarantaine .. en ons niet meer zien, is gebeurd.

Maar gelukkig is er ook “heel goed” nieuws” .. op 6 augustus mag paps naar huis.

Wij (mijn DH en ik) zijn volop bezig met alles inorde te brengen.

Nog effe verpleging aan huis, info geregeld.

warme maaltijden besteld bij bedrijf dat eten op porseleinen borden brengt. (veel smakelijker dan uit een plastieken box)

Boodschappen lijst ligt klaar.

Huisje kuisen.

Komt helemaal goed..

Wat een kanjer is mijn “paps” 

Op 30mei dacht ik dat ik hem zou verliezen en nu “staat” hij er weer.
Ben zo fier op hem.

Het leven ten huize van..

wel .. ons tuintje levert de mooiste bloemen...en toch zie je al stilletjes de herfstkleuren komen...

oh ja.. we hadden nog een “flink tussendoortje”

Op een avond kwamen we thuis van bezoek aan paps.. en er bleek een reuzetak , zo een 45cm doorsnede)van onze treurwilg afgebroken en lag in de tuin van de buurvrouw..
Gelukkig niemand gekwetst geraakt..



Direct contact met een boomchirurg.. die kwam kijken...

Echt door tekort aan grondwater... bij nazicht van de boom bleek hij op vele plaatsen ook te gaan afbreken.
Een groot onderhoud drong zich op.

Op 21juli werd er 11u lang intensief aan gewerkt... en zou hij (voor nu) gered zijn...


Hij is nu “een trieste reus” maar hij overleeft dit wel..
In t voorjaar komt de bomen-meneer effe op “ consult” om te zien hoe het met hem gaat, dus wordt vervolgd.

Verder zet ik nog steeds steekjes op gestolen momentjes en geniet van podcast’s of relaxatie muziek, want in mijn oren is er een symphonisch orkest dat niet beseft dat het “verboden” is op te treden in deze tijden.

Ja deze tijden... als je in Antwerpen woont.. zoals ik.. zijn de maatregelen gelukkig streng!!
En de avondklok.. zo laat loop ik niet meer op straat en zo vroeg tref je me in mijn tuintje met een beker koffie.. maar dat mag nog (zelfs zonder masker)

Masker.. gisteren met dat ding de fiets op.. das niet simpel maar is me toch gelukt.. zal me ook niet weerhouden om te blijven fietsen.. wandelen lukt me niet zo goed meer en bewegen blijft belangrijk.

Tuurlijk toch ook wat uurtjes bij onze kleine man doorgebracht,
samen gedanst op “Kaatje” waar hij helemaal fan van is en 1aflevering/dag mag zien..

Met buppa hoge torens gebouwd met de duplo.. 

maar het grootste feest is in ons autootje “zitten / staan” met buppa en dakje open, dakje toe.. en dan is hij zo strakend gelukkig.. want “auto” is zijn grootste plezier, een echte jongen..



Nog iets heeeel plezierig.
Ik had de give-away van Ineke gewonnen op FB.
Je moest het gewicht raden van een stapel (zeeeer leuke stofjes) en ik had het (bijna) goed.

Het pakje (lees de posterijen) namen hun tijd .. maar het pakje kwam en 
oh oh wat ben ik hier blij mee!!
kijk..


Mooi he.. ook de lieve kaart en het mooie blikje maken het helemaal af...

mijn mandjes...Nog 2 te gaan..
telkens probeer ik een nieuwe steek.. en waarempel het lukt.. hihi.. leuk zo een uitdaging.. zelfs in de hoogte , zoals deze.




En terwijl ik dit schrijf komt deze mooierd een slokje drinken... want vandaag wordt het al “mooi” en morgen tropisch... 


Dus hou jullie (hoofd) koel, zoek de schaduw op en zet steekjes.

Wij gaan nog even verder met de voorbereidingen voor de grote “thuiskomst” .. nog 7x slapen..

Happy quilting
knuf

zaterdag 18 juli 2020

Een piep-berichtje

piep

Goedemiddag, hier weer een klein berichtje van mij.

We zijn nog steeds met veel liefde aan het zorgen voor het goede herstel van mijn papa.
Het gaat elke dag een beetje beter met hem.
Dat doet zo goed aan mijn hart om hem stilaan te zien beter worden. 

In de revalidatie waar hij verblijft wordt hij echt super goed verzorgd! Het verzorgend personeel,  verdient echt een dikke dikke pluim.

Verder ga ik flink door met elke dag,op de vrije momentjes,  steekjes te zetten.
Ik heb nu nog vier van mijn eigen getekende mandjes te gaan.





De bruine zoals je hierboven eentje ziet,  zijn de hoek blokken, ik heb ze met nog meer borduursteekjes en pareltjes versierd omdat ze extra touch zouden hebben.

Mijn handen jeuken om de boord met de prachtige stof die ik bij Marcha kocht te gaan gebruiken om het middenstuk met de mandjes te verbinden.


Ik breek nog wel even een hoofd over hoe “Mittered corners” Te maken wanneer een stof een patroon heeft...zodat het mooi doorloopt..
Iemand de gouden tip??

Oh ja , ook nog een geweldige, mooie, nieuwe kop gekregen als pre-cadeautje voor mijn verjaardag van DD1...

zo mooi!!! zelfs de verpakking, daar zitten nu alle parelbuisjes in, want lapjesvrouwtjes en doosjes he :)
350ml inhoud, dat is pas een kop thee, heerlijk!



Gisteren een heerlijke dag gehad met ons kleine mannetje en de mama en papa.

Vandaag doen Mimi haar knietjes wat extra pijn.. maar daar zit ze niks mee in.. we hebben heerlijk gespeeld.. samen gesmuld , want je moet al die energie ergens vandaan halen natuurlijk :)



Fijne zondag

Happy quilting
knuf


zondag 5 juli 2020

De goeie kant en steekjes

piep

Stilaan krijg ik weer meer rust in mijn lijf.

Mijn paps is nog steeds in revalidatie maar gaat zeer goed vooruit.
Ziet er ook terug uit als “mijn paps”.

Deze week ging de kapper in het 
reva-centrum terug aan de slag.. en kon mijn paps zijn haar weer netjes gemaakt worden.
Was geleden van voor de Corona-uitbraak, deed hem veel goed.

Vanmiddag kan ik weer lekker naar hem toe.

Crea.. wel, elke dag zet ik
steekjes.. ontspant me..en doe het zo graag.

Vrijdag had ik een afspraak bij 
Marcha   om 10u.

Dus vroeg vertrokken, 
op tijd daar.

Werden zoals gewoonlijk vriendelijk ontvangen.

K had mijn “ontwerpje” (met inspiratie uit het boek “take an element” ) op een grote fleecedeken gespeld zodat we makkelijk konden zien wat er bij zou passen en vooral hoe? want ik zat een “beetje vast”.
werd zo saai...;(





Maar deze vakvrouw ging even haar schappen langs.. en hop.. 

Wat denk je??

Dit past er volgens mij fantastisch bij...yes!!! Ikke blij.

De boord tussen middenblok..en mandjes.. en de “rozige” om de ontbrekende mandjes te maken.. want dat maakt het ook “spannend”.

K was de mandjes in “lockdown” begonnen.. en ja, je kan van een meter stof maar maken wat er van te maken valt..




De laatste collectie van Di.. tja daar moesten er ook enkele van mee natuurlijk...

En dan de prachtige 
wonderfil- draadjes.. tja ..een noodzaak als je op elk blok los gaat met borduursteekjes, en al heb ik een doos vol.. deze moesten echt mee.



Een leuk bezoek en ik kan weer een heeeel eind verder.


Op de terugweg hadden we zin in koffie, t weer was wel niet goed , maar toch een stop in Goes gemaakt voor een tasje troost.

Op een terras plaats genomen, tafels stonden op veilige afstand.. maar bediening droeg geen masker of scherm.. raar komt het voor ons over, omdat het in België overal verplicht is... Europa.. vraag ik me dan af.. en ja ik weet het.. “verdrag van.. zegt..” maar ik denk , met mijn bescheiden denk - vermogen, dat in deze tijden algemene regels wel zo fijn zouden zijn.

We hadden voort t eerst weer gereserveerd in “t hotel” net over de grens in NL , dicht tegen waar wij wonen.

Veel ontsmetting.. begeleiding naar je tafeltje.. geen tafelloper.. geen place-mat.. bestek met servetje.. geen maskers...

Eten even lekker, maar sfeer.. niemand kan er aan doen en voor de horeca is dit echt een ramp.. 15mensen  waren aanwezig.. waar er normaal gezellig een 50-tal lunchen..

Gisteren even wat boodschapjes gedaan in Mortsel, gemeente waar DD1 woont.. 

en daar toch nog wat mooie “pareltjes” gekocht om te gebruiken op mijn borduursteekjes in de blokken.






Ook lekker,  ons zaalig, kereltje gaan knuffelen.

Wat had onze “meesterbakker” weer een heerlijke taart “ gemaakt
bij de koffie.
Een pistache-frangipane met stukjes pure chocolade en kersen.





En naar goede gewoonte sluit ik af met een foto van ons “boefje”



Happy quilting
knufknuf

woensdag 17 juni 2020

De stap naar herstel...

piep

Vandaag is mijn paps overgebracht naar een revalidatie-centrum, hop naar het “herstel” met veel kine-oefeningen , aansterkende voeding.

En gelukkig veel “moed@ want dat heeft deze “sterke man”

Ook kan er nu afgewisseld worden wat bezoek betreft.. 1pers/p. dag maar kan wisselen.
Dus gaat mijn broer ook 3 dagen op bezoek.

Dus kan ik eens een afspraak gaan maken voor bezoek aan mijn favoriete quiltwinkel.. zodat ik mijn plannetje voor mijn “ontwerpje” met de mandjes verder kan uitwerken.

Happy quilting
knuf




donderdag 11 juni 2020

Hoop...

piep

Even een klein blogje met een update.

Mijn paps is goed aan het herstellen van de ingreep.

Er volgt nog een revalidatie in een “reva-centrum”.

Ik bezoek hem, als enige (nog steeds corona-maatregel) elke dag.

Verder probeer ik elke dag wat steekjes te zetten.. wat me toch wat ontspant.





En op mijn krijtbordje schreef ik
“always look...(on the bright side of life)
Gelukkig ziet het “er” weer beter uit.




Happy Quilting

knuf

maandag 1 juni 2020

Stilte...

piepp

Lieve lezers,

Het zal hier even wat stiller zijn, ook wat Mandy betreft.

Mijn 89jarige paps heeft zaterdag een spoedoperatie moeten ondergaan..
Met corona mag hij ook geen bezoek ontvangen.. dus allemaal heel moeilijk.. 

En ik dus even niet in de “mood” om te schrijven.

Gelukkig brengen mijn lapjes me wat tot rust.

Tot snel.

knuf

dinsdag 19 mei 2020

Mandjes..

Piep

Toch weer even een teken van leven..
in een leven waarin niet zoveel gebeurd.

In ons kot, week 11....
veel tijd om te handwerken natuurlijk,
dus mijn ontwerpje schiet aardig op..

De mandjes alleszins..
in de ban van het borduurwerk van Sue Spargo, zoals ik al eerder vertelde.. siert een beetje borduurwerk mijn mandjes..en ik geniet er zo van..

Vooral omdat ik dan ook weer Perlé gebruik uit het oude tasje (en ja k heb er veeel mooiere maar deze is voor mij speciaal) van mijn mama zaliger.

Een paar voorbeeldjes:

(er fladderen regelmatig ook wat insectjes rond, kan niet anders met al die bloemen ...)



















Als de grenzen weer opengaan ga ik eens op pad met middenstuk en mandjes.. want wat “er nog tussen komt te zitten, groeit in mijn hoofd.. maar daar heb ik wel de juiste lapjes voor nodig...

Verder was mijn nieuwe QM in mijn brievenbus gevallen.. en viel ik voor “de scrapquilt” die erin staat...
dus .. alvast een beginnetje gemaakt want één projectje meer.. waarom niet.. 


En mijn Corona-kapsel ruilde ik ik voor een hip-grijs (want daar geniet ik nog elke dag van) kapseltje.
Mijn fantastische kapper , zorgde weer zeer goed voor mij...






Grr.. je bril dampt wel aan met zo een masker.. maar wat moet moet ...

Ook mijn voetjes zijn weer verzorgd.
 
enfin ik dans (klinkt goed he) weer door dit “corona-leven” en t heeft nu toch weer “nut” om ‘s morgens wat mascara en lipgloss aan te doen, want al deed ik het elke dag.. op t laatst, had het weinig nut met je haar langs je kop...

Gisteren eindelijk mijn paps weer eens bij ons na 11 weken op
zijn appartement.. samen genoten van het heerlijke weertje en lekker samen gegeten.


Vandaag wolken aan de hemel, maar das ook niet erg.. t kan niet elke dag “kermis” zijn.

We amuseren ons wel..
k hoop jullie ook.

Nu nog 2 keer slapen.. en dan gaan we eindelijk onze kinderen en kleinzoon terug zien.. wat gaat mijn hartje hier harder van slaan...

Hij groeit nu zo hard.. en we missen zoveel.. dus we beginnen nu aan een “inhaal-beweging”.






Happy quilting
knuf





zondag 26 april 2020

Overpeinzend..

piep

Overpeinzen...

T overkomt me toch dezer dagen..

want wees eerlijk met mij...
t valt toch zwaar.. de ene dag meer dan de andere... 

Quarantaine.. wie had gedacht dat het zo hard zou gaan.. zo lang.. en hoelang nog...

Zou de wereld ooit weer worden als voor heen...??
Volgens mijn paps , die bijna 
90 lentes jong is.. niet.. en das toch een hele hoop jaren van verstand...

Trouwens wat doet hij het super!!
Hij zit al sinds 12 maart op zijn appartement.. wordt door mijn broer en door ons voorzien van boodschappen en we onderhouden zijn huisje.. maar chapeau paps!!! je doet dat fantastisch, gelukkig facetimen we elke dag en hopen we snel weer samen te genieten van ons tuintje.

Onze kids.. en vooral ons 
oog-appeltje, dat gemis is zeer groot., maar ook daar facetimen we mee en dromen van “pool-party’s aan 
tante Silke en  ome Wes hun zwembad, want ooh ja, wat zullen we feesten!!!

Is elke dag hetzelfde?

wel we proberen ik ieder geval ons dagritme aan te houden..
Gelukkig leven we “buiten” en genieten van onze mooi tuintje, dank je lieve DH, want je doet het bijna allemaal alleen..
Mijn lijf blijft overeind met ups en downs.
De infusen zijn stop gezet, wat te verstaan is, maar de ene dag is dus de andere niet en dus moeten we er rekening mee houden.

Naai ik ??
oh ja.. vele uren per dag...

Aan de Coverlet en aan mijn eigen ontwerp met de ideeën uit
 “take an element” die ik de naam
“Coralia” ga geven., omdat ze me altijd aan deze tijd zal laten terug denken.

Ook geraakte ik plots ik de ban van het fantastische werk van Sue Spargo.. dat ik besloot te gaan gebruiken in de “Coralia” hier en daar.
Het boek “Creative stitches” bemachtigen bleek een hele onderneming maar hoop hem deze week toch in mijn brievenbus te vinden.

Ik maakte al kleine beginnetjes met de Insta-filmpjes van Sue..

oke tijd om te kijken..

















Ik heb er echt “fun” in mijn mandjes te zien groeien.. en broed nu, op welke randen,  ik aan het vogelhuis ga zetten om dan de mandjes te integreren...

Deze week bereikte ‘s ochtend’s vroeg het bericht dat “een icoon”, onder de ontwerpsters in de quiltwereld, deze aarde had verlaten... intriest nieuws.. zo hard gevochten tegen deze vreselijke ziekte... zo oneerlijk...

Lieve, lieve Di.. ik zal je ontwerpen altijd blijven koesteren als ook mijn boek waar je in 2017 in Nantes,
toen ik jou en je man mocht ontmoeten, een persoonlijke boodschap in schreef en waar we een “heerlijke babbel” hadden...

Alsook je laatste berichtje aan mij gericht..

Ik had je een foto van mijn
“Sutton Grange” gepost en je schreef..


Congratulations Mieke . Absolutely gorgeous colours ! Beautiful work! 😘😘








Natuurlijk proberen we ook lekker te koken en te bakken omdat deze momenten toch ook een hoop gezelligheid brengen.
















en om geen “corona-kilo’s” te kweken gaan we gedurende de week regelmatig een klein uurtje fietsen.. in de weekend doen we dit niet omdat er dan toch weer teveel mensen buiten zijn...


En lieve lezers moest je toch een moment hebben dat je even “iets anders” wil..

Mijn “verhaal-MANDY” is nog steeds vanaf deel 1 te lezen op mijn blog,
u vindt het door ik de linkse kolom te klikken op het gewenste deel.
Veel leesplezier.

En nu, ‘t moment dat ik dit schrijf, wil ik maar één ding, dat is dat iedereen gezond blijft.. en dat we volhouden.. 

En ja jullie weten het.. ik ben zo verliefd.. op dit mooie “mannetje” dat groeit als kool.. en met de dag nog mooier wordt..




Happy quilting
knuf